Days Of My Life

Inmiddels ben ik al aardig aan het wennen hier in mijn logeerhuis. Ik vul de dag onder andere met wat naar buiten kijken.

Hopend dat een van die vogeltjes uit dat huisje een keer naar binnen vliegt. So far no luck.

Ook niet als ik me verstop in de Bush.

In mijn andere huis verschijnen er af en toe magische figuren op de muur en in dit huis heb ik ze nu ook gezien. Helaas is het me nog niet gelukt er een te pakken maar ik blijft het proberen!

Het eten wordt hier niet op een vaste tijd en plek geserveerd. Ik krijg het altijd netjes voor mijn neusje geplaatst en dat bevalt me wel. Kijk tot bijna de laatste kruimel leeg gelikt:

Gisteren was wel een spannende dag. Het begon allemaal lekker rustig (zie beschreven bezigheden hierboven). Maar in de middag ging er een bel en kwamen twee vreemde mensen met een heel groot apparaat aanzetten. Later ging die bel nog een keer en werd er een doos in de gang gezet. Toen ik net bedacht dat de kust weer veilig was ging die rot bel weer en kwamen er twee mensen (waarvan een een minimens) binnen die ik wel eens eerder had gezien en gehoord in het andere huis. Ze bleven ook een tijdje. Toen zij weg waren was het nog niet klaar met die bel. De doos was daarna wel weg. Toen het eindelijk weer veilig leek om uit mijn hiding place te komen zag ik dit:

De nacht is gelukkig zonder bellen verlopen en ook vandaag geen rare dingen gezien of gehoord. Toch vind ik het wel fijn om mijn hiding place een tijdje te bezoeken. Gelukkig heb ik goed gezelschap.

Op safari

Vandaag zijn mijn huisgenoten dan toch vertrokken. Volgens Mo, mijn nieuwe huisgenoot, vliegen ze nu precies boven Ebola gebied en moeten ze nog 5100km verder. Gisteren kwamen ze nog even langs in mijn nieuwe huis en dat was wel even verwarrend, ze waren toch op vakantie? Voor de zekerheid ben ik maar naar mijn hiding place gegaan. Pas toen ze weer weg waren, ben ik weer tevoorschijn gekomen.

Hier een foto van mijn Hiding place:

Hiding place

Goed plekje toch? Ik ga dan helemaal in het hoekje liggen zodat Mo (of wie dan ook) mij niet kan pakken. Mushu komt soms wel eens bij me liggen of houdt mijn plekje warm. Dat vind ik wel goed.

Toen alles weer rustig was en ik mijn hiding place kon verlaten, was het al wat later en had ik het avondeten gemist. Maar wat gebeurde er, ik kreeg het avondeten boven op mijn troon! Alles opgegeten want na een dag niets eten heb je toch wel honger.

Deze zaterdag is verder goed verlopen. Huisgenoot Mo gaat af en toe even weg en dan komt ze weer terug. Mushu en ik staan altijd klaar om haar te begroeten en laten ons zelf dan ook even lekker kroelen.

Ik vermaak me met uit het raam kijken.

De vakantiegangers gaan volgens de verhalen helemaal naar Afrika om naar andere dieren te kijken!? Ze noemen dat SAFARI. Mushu en ik zijn gewoon hier op safari geweest. Er waren best een boel andere dieren te zien.

Na de safari was het bijna tijd voor het avondeten, zeg maar braai. Mushu heeft nog erg zijn best gedaan om de braai iets te vervroegen maar dat maakte niets uit. Ik vond het wel leuk om de tijd te vullen met wat spelen maar daar had Mushu geen zin in. Iets later wilde hij toch verstoppertje spelen maar ik had hem al heel snel gevonden. Hij zat in de wasmand. Daarna vond hij het niet leuk meer.

Dit heb ik voor vanavond uitgekozen:

Kijk hier ben ik druk met mijn blog bezig:

Ondertussen is het vliegtuig weer een stuk verder, nu nog 4500km te gaan. Ze zijn er bijna maar nog niet helemaal! Ik ga zelf maar terug naar mijn raamplekje want straks is het tijd voor de zalm. Ben benieuwd waar dat dit keer opgediend wordt.